با وجود این حجم از هنر و توانایی تولید صنایع دستی بی‌بدیل و ارزشمند به دلیل نبود برنامه‌های حمایتی و عدم توجه مسئولین این ظرفیت استان به جای صادرات به کشورهای جهان اکنون در حال فراموشی است اگر مسئولین امر با سرمایه‌گذاری بر روی صنایع دستی استان را به دروازه صادرات صنایع دستی تبدیل می‌کردند علاوه‌بر کاهش چشمگیر آمار بیکاری اکنون شاهد حضور چندین برابری توریست‌هایی از اقصی نقاط مختلف جهان نیز بودیم

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی کیاربیدار به نقل از  جهانبین نیوز؛ یکی از بخش‌ های مهم اقتصادی و فرهنگی در ایران، حوزه صنایع دستی و هنرهای سنتی است که ابزاری قابل توجه برای صادرات کالا، اشتغال‌زایی، جذب توریسم و بالا بردن سطح تولید ملی به شمار می رود. کشور ایران از اقوام و آداب و رسوم مختلف تشکیل شده که هر کدام از این اقوام با توجه با تاریخ و فرهنگ خود، در صنایع دستی و هنر های سنتی حرف های بسیاری برای گفتن دارند.

صنایع دستی ایران از ظرفیت های بسیاری برخوردار است و محصولات برآمده از این صنعت مورد اقبال عموم مردم و توریست‌ها قرار دارد و کافیست که با نگاهی جامع و برنامه‌ریزی منسجم برای تولید و معرفی این محصولات اقدامات لازم انجام شود. در واقع صنایع دستی پلی میان اقتصاد و فرهنگ است و با توسعه آن، نه‌تنها به اشتغال‌زایی و اقتصاد سودمند کرده‌ایم بلکه گام بلندی در جهت معرفی فرهنگ اصیل ایرانی برداشته‌ایم.

صنایع‌ دستی از یک‌ سو فعالیت و حوزه‌‌ای اقتصادی است که هم می‌‌تواند بر روی رشد صادرات غیرنفتی کشور تاثیر فزآینده گذاشته و زمینه اشتغال فراوانی را ایجاد کند و هم از سوی دیگر بستری برای معرفی بهتر و فراگیر فرهنگ و هنر ایران در داخل و خارج کشور باشد.

پیشنهاد ویژه :   استان چهار مهال و بختیاری : عرضه ۳۰ طرح دانشگاهی به بخش‌های صنعتی/بازار فناوری‌های پیشرفته در کشور نداریم

با توجه به این دو کارکرد همزمان صنایع‌ دستی و تاثیرات آن در رشد اقتصادی کشور، ضروری است که در برنامه‌‌ریزی‌‌های کلان کشور، نسبت به آن توجه ویژه‌ای صورت گیرد.

در دنیای امروز رویکرد غالب کشورهای توسعه‌‌یافته بر رشد و فراگیری صنایع خلاق مثل صنایع‌ دستی و هنرهای سنتی است درحالی که بسیاری از آنها بر خلاف کشور ما ظرفیت‌های بومی در این حوزه ندارند، اما اهمیت بالای صنایع خلاق و تاثیر فراوانی که بر توسعه پایدار کشورها دارد، آنها را به این سمت و سو حرکت داده است، آنچه که مهم است استفاده از تمام ظرفیت‌های تولیدی کشور است و اگر ما در برخی از صنایع بزرگ با موانعی جدی مواجه و یا نیازمند تکنولوژی خارجی هستیم، باید بتوانیم از ظرفیت‌های درونی خود ازجمله صنایع دستی که ریشه در فرهنگ و سنن مردم ایران دارد بهره بگیریم.

اشتغال‌زایی، صادرات محصولات غیرنفتی، افزایش سرانه تولید ملی و… تنها بخشی از ظرفیت صنایع دستی در اقتصاد کشور است که نیاز به حمایت بیشتر دولت دارد.

در سال‌های اخیر صدور کالاهای صنایع دستی نه‌تنها از سوی کشورهای جهان سوم بلکه از سوی کشورهای پیشرفته نیز مورد توجه قرار گرفته، بویژه کشورهای مهد صنایع دستی می‌کوشند تا با اتخاذ تدابیر حمایتی و سیاست‌های تشویقی موجبات رشد و توسعه صنایع دستی را بعنوان یکی از اقلام مهم صادراتی بدست آوردند.

پیشنهاد ویژه :   شمس آباد نیوز : هدف اصلی آتش به اختیار غلبه بر دشمن است

یکی از ویژگی‌های مهم و منحصربه‌فرد استان چهارمحال و بختیاری که از فرهنگی غنی و تاریخی ارزشمند برخوردار است صنایع دستی این استان است مردمان استان بختیاری با دستانی زمخت که حاصل زحمت و سعی شبانه‌روزی در عین محرومیت و استضعافند با لطافت چنان اثر هنری می‌آفرینند که هر بیننده‌ای را حیران می‌کند.

صنایع دستی بختیاری‌ها، ویژگی‌ها و مختصاتی دارد که با انواع تولیدات مشابه به دست دیگران قابل تمیز دادن است صنایع دستی بختیاری فقط انواع بافت‌ها را شامل می‌شود. تقریبا اغلب زنان و دختران ایلیاتی با آنها آشنایی دارند. معمولا از مواد اولیه تولید شده بوسیله خودشان بهره می‌گیرند و در موارد محدودی از نخ پنبه‌ای کارخانه‌ای به‌عنوان تاربافته‌های‌شان استفاده می‌کنند.

از امتیازات تولیدات مردمان استان، عدم تشابه و ناهمانندی کارهای‌شان است و این به دلیل عدم استفاده از الگو و مدل برای نقوش تولیدات‌شان است.

تنوع و گوناگونی رنگ و نقش در بافته‌های زنان و دختران بسیار زیاد است و کمتر می‌توان دید که بافنده‌ای دو یا چند محصول یک اندازه و یک نقش با رنگ واحد تولید کند. بافندگان محلی از دارهایی استفاده می‌کنند که به صورت افقی است. نقش‌ها و طرح‌هایی که در قالیبافی منطقه به کار می‌رود عبارتند از نقشه‌های خشتی، بیدمجنون، ترنج، طاووس، سرو، کاج، گلدان، و گل چالشتری.

صنایع دستی استان به دلیل شیوه‌های مختلف در تولید، تنوع بسیاری دارند. دلیل این تنوع، وجود عشایر و روستاییانی است که در تولید این هنرهای دستی سهم بسزایی دارند و همچنان به شیوه‌های سنتی انجام می‌دهند و تولید کارگاهی و مدرن جایگاهی ندارد.

پیشنهاد ویژه :   استان چهار مهال و بختیاری : تناقضات و ابهامات افزایش قیمت بنزین به روایت نمایندگان مجلس

صنایع دستی چهارمحال بختیاری به دو گروه تقسیم می‌شوند یک گروه آن صنایعی است که به نیروی زیادی نیاز دارد و بوسیله مردان انجام می‌شود مانند نمدمالی و گروهی دیگر هم بوسیله زنان هنرمند تولید می‌شوند مانند انواع دستبافت‌ها. صنایع دستی در این منطقه بیشتر به‌عنوان یک فعالیت جنبی در کنار مشاغل اصلی است. معمولا زنان خوش ذوق و هنرمند بختیاری برای پر کردن اوقات فراغت خود مشغول به این حرفه هستند.

ازجمله مهم‌ترین صنایع دستی استان چوقا یا چوخابافی، خرسک‌بافی، جاجیم‌بافی، نمکدان‌بافی، وریس‌بافی، خورجین‌بافی و تولید سیاه چادر و یا گبه، بافته‌های پشمی مانند کلاه و دستکش، گیوه، نمد گلیم قالی و قالیچه، جل روزینی، قفل‌سازی، پلاس، کمچه‌دان، سفره آردی و بافته‌های خانگی نظیر کلاه نمدی، عبا، نمد، گهواره و کوبه.

در این میان با وجود این حجم از هنر و توانایی تولید صنایع دستی بی‌بدیل و ارزشمند به دلیل نبود برنامه‌های حمایتی و عدم توجه مسئولین این ظرفیت استان به جای صادرات به کشورهای جهان اکنون در حال فراموشی است اگر مسئولین امر با سرمایه‌گذاری بر روی صنایع دستی استان را به دروازه صادرات صنایع دستی تبدیل می‌کردند علاوه‌بر کاهش چشمگیر آمار بیکاری اکنون شاهد حضور چندین برابری توریست‌هایی از اقصی نقاط مختلف جهان نیز بودیم متاسفانه اگر متولیان امر هرچه زودتر برای میراث این استان که به دلیل بی‌توجهی و بی‌تدبیری در حال فراموشی است فکری نکنند در سال‌های آینده خبری از تولیدات ناب صنایع دستی بومی محلی نخواهیم بود و نسل آینده از صنایع دستی استان تنها عکس و خاطره‌ای دریافت خواهند کرد.

این خبر را به اشتراک بگذارید :