به گزارش شمس آباد، شورای راهبردی سازمان بسیج اساتید در بیانیه‌ای ضمن محکوم کردن کشتار مسلمانان در میانمار تاکید کرد: فاجعه میانمار یک پدیدۀ ویژه است که صرف نظر از ملاحظۀ راهبردی یاد شده می‌تواند در قالب‌های حقوق بین المللی مثل جنایت علیه بشریت، تخطی سیستماتیک حقوق بشر، اجبار و آواره کردن مردم بدلیل مهندسی ژئوپلتیکی جمعیت مسلمان، تخطی فراگیر حقوق بشر و نیز کنوانسیون‌های ۴ گانه، هدف پیگیری جدی قرار گیرد؛ چنانکه جنایت‌هایی همانند کامبوج ، رواندا و بوسنی در این زمره‌اند.

در ابتدای این بیانیه آمده است: بنگاه‌های خبری نظام سلطه چنین القاء می‌کنند که فاجعه بشری میانمار صرفاً چالشی قومی است و ریشه در اختلافات نژادی و مذهبی در محیط میانمار دارد. ریشه بنیادین این فاجعه انسانی اما بنا به تحقیق برخی جمعیت شناسان به دلهرۀ اسلام ستیزان از فزونی جمعیت مسلمانان در جغرافیای جهانی بازگشت دارد، این ملاحظه راهبردی، برخی از مراکز تصمیم سازی جهانی از جمله CFR (شورای روابط خارجی) را بر آن داشت تا با طراحی‌هایی بلند مدت در این اندیشه باشند که چگونه می‌توان جمعیت مسلمانان را کاهش داد؟ از این رو یکی از راهبردهای بنیادین مدیریت نظام سلطه که امروز به عنوان یک سیاست کلی در حال وقوع است کشتار جمعی هوشمند مسلمانان است که نه تنها در میانمار بلکه در سوریه، عراق، یمن ، بحرین، عربستان، سودان، نیجریه، کشمیر، پاکستان، فلسطین و افغانستان در حال تدارک است.

همچنین در این بیانیه تصریح شد: فاجعه میانمار یک پدیدۀ ویژه است که صرف نظر از ملاحظۀ راهبردی یاد شده می‌تواند در قالب‌های حقوق بین المللی مثل جنایت علیه بشریت، تخطی سیستماتیک حقوق بشر، اجبار و آواره کردن مردم بدلیل مهندسی ژئوپلتیکی جمعیت مسلمان، تخطی فراگیر حقوق بشر و نیز کنوانسیون‌های ۴ گانه، هدف پیگیری جدی قرار گیرد؛ چنانکه جنایت‌هایی همانند کامبوج ، رواندا و بوسنی در این زمره‌اند.

در این بیانیه اظهار شد: مع‌الاسف کشورهای مسلمان چنانکه شئون کرامت انسانی و نیز ضرورت‌های دادرسی جامعه جهانی مسلمانان اقتضاء دارد راهکارهای لازم در مقابل سیاست‌های استیلاجویی نظام سلطه را در دستور کار خود قرار ندادند، ثلمه ای که به دلیل عظمت آن از حیث ادراکی هنوز منجر به درکی عمیق از آن نشده و یا کشتار وحشیانه و زنده زنده سوزاندن زن و مرد و پیرو جوان و کودک برای کارگزاران و سیاستمداری کشورهای عضو OIC (سازمان همکاری های اسلامی) اهمیت چندانی نداشته است.

همچنین در این بیانیه تاکید شد: به راستی آیا این کشتار فجیع و اقدام علیه بشریت حتی در حّد یک حادثه طبیعی همانند سیل یا زلزله هم نبود که در پیوستاری واحد در این کشورها، عزای عمومی اعلان شده و بلافاصله رؤسای کشورها، نخبگان و جامعه دانشگاهیان جهان اسلام به یکدیگر تسلیت گفته تا ره آموز بسیج عمومی جامعه جهانی علیه این اقدامات ضدبشری شوند؟

در این بیانیه خاطر نشان شد: چرا پس از گذشت چندین روز از این کشتار سیستماتیک و بحران عمیق انسانی، اقدامی از سوی کشورهای مسلمان صورت نمی گیرد؟! در حالیکه می‌توان تشکیل اجلاس اضطراری وزرای خارجی کشورهای مسلمان و یا گردهمایی فوری کارشناسان کشورهای جنبش عدم تعهد را خواستار شد و بر اعزام گروه های تحقیق یا فرستادگان ویژه از سوی دبیر کل سازمان ملل و دیگر تشکل های مدنیِ مستقل به منطقه پافشاری کرد؛ اقدامی که اگر دولت میانمار از پذیرش آن خودداری می‌کرد؛ درخواست تشکیل جلسه شورای امنیت سازمان ملل برای اقدام در قالب فصل هفتم منشور ملل متحد کمترین پیامد و هزینۀ آن به شمار می آمد؛ جای تأمّل و شگفتی است که آزمایش موشکی کره شمالی به تشکیل جلسه شورای امنیت و تصویب قطعنامه تحریمی علیه این کشور منجر می‌شود در حالیکه صرفنظر از درستی یا نادرستی آن، آزمایش این عملیات از حیث حقوقی و طبق قواعد حقوق بین‌الملل، جنایت محسوب نمی‌شود.

در این بیانیه تصریح شد: البته وفق مبانی قرآنی و آموزه‌های اسلامی و نیز مهارت های متخّذه از معارف انقلاب اسلامی نمی‌توان از شورای امنیت انتظار داشت تا برای مهار جنایت علیه مسلمانان تشکیل جلسه داده و اقدامی عملی کند زیرا این نهاد، خود بخشی از همان ساختار جهانی است که چگونگی کنترل و کاهش جمعیت مسلمانان در اندیشکده‌های اقماری‌اش، موضوعی قابل توجه است.

همچنین در این بیانیه خاطر نشان شد: اما روی سخن با کشورهای اسلامی است که چرا دیر از خواب بیدار شده و حداکثر با چند بیانیه و نامه تشریفاتی از کنار این بحران کم سابقه بین المللی گذشت نموده، یا حداکثر در حاشیه جلسه فناوری OIC در قزاقستان به صدور یک بیانیه اکتفا کردند؟

در این بیانیه اظهار شد: بدیهی است کارگزاران و متفکرین کشورهای مسلمان می توانستند طبق اساس نامه ICG (دادگاه بین المللی کیفری) از دادستان آن بخواهند فوراً نسبت به اعزام یک گروه تحقیق به میانمار اقدام نموده تا معلوم شود که اگر دولت میانمار آن گونه که ادعا می کند فاقد توانایی در جلوگیری از این فاجعه انسانی است، مراجع بین الملل در مهار این جنایت دخالت کنند و اگر سران دولت و ارتش میانمار، خود مستقیما در این جنایت دخالت دارند طبق اساسنامه ICC و وفق رویه حقوقی رسیدگی به جنایات جنگی در رواندا و بوسنی این افراد به دادگاه فراخوانده شوند؛

در این بیانیه تاکید شد: انتظار می‌رود وزارت امور خارجه با تمامی امکانات سازمانی و نیز با بهره‌گیری از سیاستمداری عمومی، فقدان مشروعیت نظام اعطای جوایز صلح نوبل از جمله یکی از دریافت کنندگان این جایزه که اینک جزو همکاران این نسل کشی است را برای مجامع علمی و فرهنگی جهان رمز گشایی کند. آیا اگر این جنایت در یکی از کشورهای اروپایی و آمریکا حادث می‌شد باز هم سکوت و خفقان بر صحنه بین المللی تداوم می‌یافت؟!

همچنین در این بیانیه تصریح شد: طبق فرمایشات رهبر فرزانه انقلاب اسلامی ضروری است دولت و مجلس با استفاده از ظرفیت عظیم کنونی در کنگرۀ جهانی حج، دولت ساکن عربستان در قبال این جنایت بشری را مورد پرسش و مذمّت قرار دهند تا از سرمایه اجتماعی بین المللی حاصله از همبستگی‌های جهانی حج علیه مجریان و آمران این جنایت استمداد شود.

در این بیانیه اعلام شد: از طرفی شایسته است ستاد حقوق بشر قوۀ محترم قضاییه با استناد به سکوت سازمان‌های جهانی در قبال این جنایت ضمن بهره‌مندی از یک پیوست جامع فرهنگی و رسانه‌ای، بطلان بیانیه‌های حقوق بشری علیه جمهوری اسلامی ایران را به این نهادها، متفکرین و تشکل‌های مستقل و آزادی‌خواه گوشزد نماید. در همین راستا سازمان بسیج اساتید دانشگاه‌ها، موسسات آموزش عالی و پژوهشی کشور انتظار دارد مسئولین سیاستمداری کشور، سازمان ها، نهادهای حقوقی، احزاب، تشکل های عدالت خواه صاحب نظران و متفکرین از تمام ظرفیت های ملّی و منطقه ای خود در پشتیبانی عملی از این جمعیت مظلوم و بی پناه از هیچ کوششی فرو گزار ننمایند.

انتهای پیام/

پیشنهاد ویژه :   شمس آباد نیوز : شمس آباد - در دیدار دانشجویان‌با مقام‌معظم رهبری چه گذشت؟

این خبر را به اشتراک بگذارید :