تا پیش از عرضه اندروید ۶٫۰، بخش دسترسی های این سیستم عامل یکی از بزرگترین نقطه ضعف های آن در برابر iOS به حساب می آمد. در نسخه های قدیمی اندروید با وجود اینکه هنگام نصب برنامه لیستی از مجوزها نشان داده می شود ولی سیستم بدون اجازه از کاربر تمام دسترسی ها را فعال می کند.

در اندروید مارشمالو و با الهام از بخش دسترسی های iOS، این قسمت هم بهبود قابل توجهی پیدا نمود. حالا برای هر برنامه اندرویدی، سیستم خودش اجازه دسترسی به بخش های پایه ای را داده [مثلا اینترنت] و برای بقیه دسترسی های مهم [به عنوان نمونه عکس ها] در لحظه نیاز از کاربر اجازه گرفته می شود. اما اصلا ساز و کار دسترسی های اندروید چگونه است؟

سوال اول: علت دسترسی هایی که برنامه ها می خواهند چیست؟

دسترسی ها همان مجوزهایی هستند که سیستم به اپلیکیشن می دهد. گاهی اوقات برنامه نیازمند دسترسی به بخش های خاصی همانند عکس یا مخاطبین است و به خاطر نگه داشتن حریم شخصی، تنها در صورتی مجوز استفاده از این قسمت ها صادر می شود که شما اجازه دهید.

اپلیکیشن ها برای فعالیت به این مجوزها نیاز دارند و بدون آن ها برنامه نمی تواند کارش را به درستی انجام دهد. مثلا در اپلیکیشن گوگل مپس اگر برنامه به Location موبایل دسترسی نداشته باشد، دیگر نقطه ای که هستید را مکان یابی نکرده و تنها شبیه به یک نقشه معمولی می شود.

یا به عنوان نمونه اپلیکیشن اینستاگرام را در نظر بگیرید. برای بردن عکس از طریق خود اپلیکیشن، برنامه نیازمند بردن دسترسی به قسمت Camera است و بدون این مجوز نمی توانید هیچگونه تصویر جدیدی با اینستاگرام به ثبت برسانید.

پیشنهاد ویژه :   شمس آباد نیوز : سیطره و نفوذ رژیم صهیونیستی در جشنواره‌های بین‌المللی فیلم کن و برلین

از کدام قسمت اندروید دسترسی اپ ها را ببینیم؟

همانگونه که گفتیم، در اندروید مارشمالو بود که گوگل برای اولین بار کنترل بیشتری روی دسترسی ها به کاربر داد. بعد از عرضه این ورژن، اپلیکیشن ها همان لحظه که به مجوزها نیاز دارند از کاربر اجازه می گیرند. مثلا در اپلیکیشن های ویرایش صدا تنها زمانی که بخواهید چیزی ضبط کنید برنامه از شما مجوز استفاده از Voice Recorder را می گیرد.

این مجوز هم تا زمانی که به صورت دستی غیر فعالش نکنید همچنان باقی می ماند. تمام برنامه ها اینگونه بوده و این خود شما هستید که اجازه دسترسی به بخش های مختلف را به اپلیکیشن می دهید. البته چندین راه دیگر برای اینکه ببینید اپلیکیشن چه دسترسی هایی دارد نیز هست:

  • پیش از نصب برنامه

در صورتی که همچنان برنامه را نصب نکرده اید یکی از روش ها برای دیدن مجوزها، رفتن به صفحه گوگل پلی اپلیکیشن است. اگر از رایانه استفاده می کنید در قسمت Permissions [پست صفحه] روی گزینه View Details کلیک کنید. با این کار اطلاعات مربوط به دسترسی های برنامه و علت اینکه چرا اپ به آن ها نیاز دارد را خواهید دید.

در صورتی هم که از طریق اپلیکیشن پلی استور به صفحه برنامه می روید، باز در پست و بخش Developer باید گزینه Permission Details را انتخاب نمایید. اینگونه اطلاعاتی که می خواهید به نمایش در می آیند. البته بعد از دانلود برنامه و هنگام نصب آن نیز [همانند ورژن های قدیمی] دوباره لیستی از تمام دسترسی ها به کاربر نشان داده می شود.

  • بعد از نصب برنامه

اگر یک اپلیکیشن نصب شده دارید و قبلا به اینکه چه مجوزهایی می خواهد دقت نکرده اید، باید به قسمت تنظیمات یا همان Setting موبایل بروید و سپس روی Apps [در بعضی موبایل ها Installed Apps] کلیک کنید. در این صورت لیستی از برنامه های نصب شده به نمایش در می آید.

پیشنهاد ویژه :   سرگرمی ، تفریحی : خشونت نباید وجه اصلی سینمای دفاع مقدس باشد/ فیلم ضد مقاومت مشمئز‌کننده است

حالا برای دریافت اطلاعات بیشتر از برنامه ها، آیکون هر اپلیکیشنی که می خواهید را لمس نمایید. در صفحه جدید، دسته بندی با نام Permissions وجود دارد و با کلیک روی آن لیستی از مجوزهای برنامه نشان داده می شود. در اینجا می توانید هر کدام از دسترسی ها را که خواستید غیر فعال کنید.

البته راهی هم وجود دارد که یکجا تمام دسترسی های برنامه ها را ببینید. برای این منظور، در قسمت تنظیمات دوباره به بخش Apps بروید. حالا جای اینکه تک تک برنامه را انتخاب کنید، روی آیکون چرخ دنده کلیک کنید. با این کار بخش هایی که برنامه ها نیازمند دسترسی آن ها هستند [مثلا لوکیشن یا مخاطبین] به نمایش در می آیند.

با کلیک روی هر کدام از این بخش ها، اپلیکیشن هایی که مجوز دسترسی به آن ها را داده اید خواهید دید. فقط فراموش نکنید که تنها روی اندروید ۶٫۰ و بالاتر می توانید دسترسی های برنامه ها را قطع کنید. گوگل قبلا در بخشی با نام App ops همین ویژگی را به روشی متفاوت به سیستم عامل های قدیمی اندروید آورده بود ولی بعدها تصمیم گرفت آن را حذف کند.

از کجا بفهمیم کدام برنامه ها دسترسی های مشکوک دارند؟

خیلی ساده است؛ تنها باید به کارایی های برنامه نگاه کنید. مثلا اینکه گوگل مپس مجوز استفاده از موقعیت جغرافیایی کاربر را می خواهد اتفاق عجیبی نیست. چون ساز و کار برنامه به گونه ای است که بدون این مجوز نمی تواند بعضی کارهایش را انجام دهد.

پیشنهاد ویژه :   سرگرمی ، تفریحی : شمس آباد - ماجرای‌ عجیب انتخاب مجری برای‌ گفتگو با روحانی

ولی اگر یک اپلیکیشن کتاب خوان همین مجوز را بخواهد باید شک کنید. در واقع مجوزها رابطه مستقیمی با کارایی برنامه داشته و در صورتی که اپ نیازمند دسترسی های اضافی باشد دو فرضیه به وجود می آید: یا با یک بدافزار مواجه هستید و باید پاکش کنید و یا سازنده بدون توجه به نیازهای برنامه، دسترسی ها را انتخاب کرده است.

جالب اینجاست این مسئله تنها محدود به اپلیکیشن های کوچک نبوده و برای برنامه های بزرگ نیز شاهد این دسترسی های عجیب هستیم. چند سال پیش به خاطر همین مسئله بعضی کاربران اپلیکیشن معروف Facebook Messenger را مانع کردند.

آیا می توان دسترسی ها را تغییر داد؟

اگر قطع دسترسی ها برای تان کافی نیست، می توانید آن ها را تغییر دهید. اپلیکیشن Advanced Permission Manager آمده تا همین مسئولیت را بر عهده بگیرد. با این اپ، کاربرانی که نگران دسترسی های بی مورد هستند می توانند مجوزهای هر برنامه را پیدا کرده، لیست کارهایی که انجام می دهند را دیده و در صورت نیاز دسترسی را قطع نمایند.

البته با توجه به اینکه گوگل بعد از اندروید ۶ کنترل بیشتری روی دسترسی ها به مخاطب داده، بنابراین استفاده از Advanced Permission Manager تنها به کسانی پیشنهاد می شود که سیستم عامل های قدیمی تر دارند. استفاده از این اپ نیازمند موبایل روت شده نبوده و فراموش نکنید که قطع بعضی دسترسی ها برنامه را از کار می اندازد.

دانلود از طریق گوگل پلی – دانلود از مارکت Apkpure

بیشتر بخوانید:

این خبر را به اشتراک بگذارید :