به گزارش شمس آباد؛ حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در این دیدار بیان داشتند: یکی از بارزترین خصوصیات مرحوم علّامه‌ جعفری، جامعیت بود. یعنی ایشان در یک رشته‌ خاص منحصر نشده بود. در کارهای طلبگی ماها، ایشان هم در فقه و هم در فلسفه کار کرده بود. در فقه، ایشان در تبریز شاگرد مرحوم آمیرزا رضی تبریزی بودند. آمیرزا رضی شاگرد آخوند بود؛ بنده دیده بودم مرحوم آمیرزا رضی را؛ شخص اوّل از علمای تبریز بود؛ در یک برهه‌ای از زمان، شخص اوّل روحانی تبریز بود. 

 

رهبر انقلاب افزودند: آقای جعفری در دوره‌ جوانی با ایشان مأنوس بودند، به درس ایشان می‌رفتند و شاگرد ایشان بودند که خود ایشان قضایایی را در مورد ارتباط با مرحوم آمیرزا رضی نقل می‌کردند برای ما. بعد هم ایشان می‌روند نجف. خب چند سال در نجف به درس آقای خویی، درس دیگر بزرگان و علی‌الظّاهر مرحوم آشیخ کاظم شیرازی می‌رفتند؛ اینها خب از آدم فقیه می‌سازد دیگر؛ یعنی با این‌جور درس‌ها، کسانی که دست‌اندرکار مسائل علمی و دینی هستند حس می‌کنند که این فقیه است. بعد هم ایشان در زمینه‌ مسائل فلسفی هم کار کرده بودند و ازجمله‌ خصوصیات ایشان در این بخشِ مربوط به فلسفه، توجّه به نظرات فلاسفه‌ غربی بود که از قدیم، از همان دوره‌ جوانی که ما ایشان را در مشهد زیارت کردیم، به همین مسائل –حرف‌های هگل و مانند آن؛ این چیزهایی که آن‌وقت هنوز متداول نبود و از اینها هیچ‌کسی در حوزه‌های علمیه هیچ یادی نمی‌کرد و بلد نبود یا مرتبط نبود با این مسائل- ایشان وارد بود و بحث می‌کرد. 

 

 ایشان تأکید کردند: من سال ۳۳ یا ۳۴ بود که ایشان را در مشهد دیدم؛ خب ما نوجوان بودیم و ایشان تازه از نجف آمده بودند. در مشهد یک خویشاوندی داشتند؛ عموی‌شان در مشهد بود و به مناسبتی -که حالا ذکر جزئیاتش لزومی ندارد- ایشان و برادرانشان در مشهد به‌اصطلاح یک جاپایی داشتند، یک حقّ آب‌وگلی در مشهد داشتند؛ به همین مناسبت ایشان آمدند مشهد و مدّتی -حالا یادم نیست چقدر- در مشهد بودند. مدرسه‌ نوّاب که ما بودیم، جایی بود که ایشان به‌طور مستمر می‌آمدند، می‌رفتند، می‌نشستند، حرف می‌زدند؛ آن‌هم با آن بیان گرم و شیرین و لهجه‌ زیبا؛ و کار ایشان جذّاب بود. آن کتاب ایشان که ارتباط انسان – جهان نام داشت – ایشان اصرار داشتند که نگویید «انسان و جهان»، بگویید «انسان – جهان»؛ ایشان بخصوص این را تأکید کرد؛ خود من شنفتم از ایشان که می‌گفت نه، «انسان و جهان» نیست- تازه جلد اوّلش چاپ شده بود؛ ایشان می‌آوردند مدرسه‌ نوّاب و بعضی از طلبه‌ها اجتماع می‌شدند، ایشان شرح می‌دادند که این کتاب این است، این را می‌خواهیم بگوییم، این کار را می‌خواهیم بکنیم. 

پیشنهاد ویژه :   سرگرمی ، تفریحی : یارانه‌ها حق مسلم مردم است/ مبلغ یارانه نباید همان رقم ۷ سال قبل باشد

رهبر انقلاب تصریح داشتند: البتّه بیان علمی ایشان بیان آسانی نبود، کمااینکه بیانِ علمی مکتوبِ ایشان هم بیان آسانی نیست؛ بنابراین حالا بنده نمی‌توانم در مورد نظرات فلسفی ایشان حرفی بزنم و ادّعایی بکنم، کسانی از دوستان که بیشتر مرتبط بودند، بیشتر می‌توانند، لکن ایشان خب وارد بود، مطّلع بود. ایشان بسیار پُرکار بود. واقعاً شخصیت آقای جعفری (رحمهًْ‌الله‌علیه) از ‌این ‌جهت که هیچ بخشی از گستره‌ عظیم علمی و فکری، ایشان را از بخش دیگر غافل نمی‌کرد. حالا ملاحظه کنید ایشان در آن واحد، هم شرح ‌مثنوی دارد، هم شرح‌نهج‌البلاغه دارد؛ خب مثنوی و نهج‌البلاغه یک تفاوت‌های عمقی و جوهری با‌ هم دارند. ایشان یک شرح مفصّل برای مثنوی، بعد هم یک شرح مفصّل برای نهج‌البلاغه نوشته‌اند و در اختیار افکار عمومی گذاشته‌اند. 

 

 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای تأکید کردند: از ‌لحاظ ادبی و هنری هم همین‌جور بود؛ ایشان روحاً یک انسان هنرمند بود و هنر‌شناس. من یادم هست اوایل انقلاب، یک جلسه‌ کوچکی هفته‌ای یک بار یا دو هفته‌ای یک بار تشکیل می‌شد که بنده هم با همه گرفتاری‌های فراوانی که داشتم، سعی می‌کردم شرکت کنم. ایشان در تهران پای ثابت آن جلسه بودند؛ شعرهایی خوانده می‌شد، شعرهای مشکلی هم گاهی خوانده می‌شد، اما ایشان آن‌چنان مسلّط بر فهم شعر و شعرفهمی و شعرشناسی و مانند اینها بود که من تعجّب می‌کردم!

پیشنهاد ویژه :   سیاسی : هیچ اتفاق نامتعارفی پیرامون بودجه مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری رخ نداده است

 

 ایشان افزودند: معروف است کسانی که حافظه‌ خوبی دارند، ازلحاظ فکری عمق ندارند؛ آنهایی که از لحاظ فکری عمق دارند، حافظه‌ خوبی ندارند؛ می‌گویند این دو با هم نمی‌سازد. آقای جعفری نا درست بودن این فکر را اثبات کرده بود؛ یعنی آدم فکوری بود، متفکر بود و حافظه‌ فوق‌العاده‌ای هم داشت؛ یعنی واقعاً و حقیقتاً حافظه‌ ایشان جزو عجایب بود! ما در مشهد یک سفر ییلاقی پیاده‌روی‌ای داشتیم با مرحوم آقای جعفری و سه نفر دیگر از دوستان -که پنج نفر بودیم؛ یک نفر از آن دوستان حیات دارد و آن سه نفر دیگر که ازجمله خود ایشان باشند، از دنیا رفته‌اند- در این ییلاقات مشهد پیاده‌روی می‌کردیم روی این کوه‌ها و صحبت می‌کردیم؛ آقای جعفری نمی‌گذاشت آدم طول راه را حس کند، از بس خوش‌صحبت و گرم و مسلّط و حاضریراق در همه‌ بحث‌ها بود. آن‌وقت ازجمله، حافظه‌ ایشان عجیب بود. آدم یک اشاره به یک شعری می‌کرد، بقیه را می‌خواند. من یادم هست به یک مناسبتی صحبت منوچهری شد، من یک اشاره کردم، گفتم بله «الا کجاست جمْل بادپای من»؛ یک مصرع از یک قصیده را خواندم. ایشان شروع کردند قصیده را از اوّل تا آخر خواندن؛ از نگه داشتن! یعنی ایشان این‌جوری بود؛ حافظه، حافظه‌ فوق‌العاده و همه‌چیزحاضر. 

 

 رهبر انقلاب فرمودند: از جمله‌ خصوصیات ایشان، احساس مسئولیت نسبت به گستردن معارف اسلامی بود. ایشان اهل سخنرانی بود و خب لهجه‌ شیرینی هم داشت و زبان گویایی هم داشت. از قبل از انقلاب من یادم هست ایشان دعوت می‌شدند؛ ما آن‌وقت مشهد بودیم. مشهد گاهی بعضی از جلسات خاص، ایشان را دعوت می‌کردند و از تهران می‌آمدند؛ در خود تهران، در جاهای دیگر، بعد از انقلاب هم که فراوان ایشان جلسات داشتند برای جوان‌ها، برای دانشجویان، برای اساتید، برای علما، برای عامّه‌ مردم و به تبلیغ و ترویج معارف دینی می‌پرداختند؛ یعنی سطح علمی و جایگاه فکری و علمی ایشان مانع از این نمی‌شد که ایشان بیاید در سطح افکار مخاطبین خودش و بحث کند.   ایشان تأکید کردند: از جمله‌ خصوصیات ایشان، که واقعاً خصوصیات مثبت در ایشان خیلی زیاد بود، یکی آن تعصّب دینی بود. ایشان به‌شدّت نسبت به مسائل دینی متعصّب و پایبند بود و نسبت به انحرافاتی که در گفتار و افکارِ بعضی بُروز می‌کرد، حسّاس بود و برخورد صریح می‌کرد. خب با ایشان هم زیاد دشمنی کردند و حتّی به ایشان اهانت کردند، امّا درعین‌حال ایشان در این میدان، سخت ایستاده بود. و حقّاً و انصافاً آقای جعفری (رضوان‌الله‌علیه) یک عنصر و یک شخصیت برجسته‌ای بود. 

پیشنهاد ویژه :   شمس آباد نیوز : ۶ نکته کلیدی برای خرید لپ تاپ مقرون به صرفه که باید بدانید

 رهبر انقلاب افزودند: انسان صبوری بود. با همه‌ این خصوصیات روحی و ظرافت‌هایی که داشت، انسان صبوری بود. مصائبی برای ایشان پیش آمد، صبیه‌ ایشان از دنیا رفت، همچنین همسر ایشان؛ یعنی مشکلاتِ این‌جوری هم در زندگی داشتند، درعین‌حال ایشان قرص و محکم؛ مرد قوی و مرد صبور و پرمقاومتی بود. 

 

 ایشان ابراز داشتند: این را ما باید یاد بگیریم از غربی‌ها که شخصیت‌های فکری خودشان و برجستگان خودشان را رها نمی‌کنند. حالا فقط شرح‌حال‌گویی نیست بلکه توصیف افکار و جوانب گوناگون افکار آنها مورد توجّه آنها است؛ کتاب‌هایی فراوان و متعدّد می‌نویسند درباره‌ آنها، نقّادی می‌کنند؛ بعضی بیزاری، بعضی تأیید، بعضی استدلال؛ این کارها باید انجام بگیرد نسبت به بزرگان فکری ما ازجمله مرحوم آقای جعفری که امیدوارم ان‌شاءالله این بزرگداشتی که شما ترتیب داده‌اید، بتواند این کار را، این حرکت را به راه بیندازد و خود آقای جعفری و افکار ایشان را از غربت خارج کند. 

این خبر را به اشتراک بگذارید :