به گزارش گروه بین‌الملل شمس آباد، شبکه خبری دویچه‌وله با اشاره به تاخت  آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳  نوشت که این جنگ بر مبنای دروغ  آغاز شد.

در این گزارش آمده است: «نهم آوریل سال ۲۰۰۳، آمریکایی‌ها مجسمه «صدام حسین» دیکتاتور وقت عراق را در بغداد سرنگون کردند. با گذشت ۱۵ سال از این واقعه می‌بینیم که با وجودی که صدها هزار نفر کشته شدند و خاورمیانه هم دچار بحران شد، این جنگ بر مبنای دروغ بود.

شبکه‌های تلویزیونی در سراسر جهان  پست کشیده شدن مجسمه صدام را نشان دادند آنهم کمتر از ۳ هفته پس از آنکه آمریکایی‌ها عراق را تصرف کردند. آن تصاویر در حافظه ما مانده‌است، اما پرسش‌های ما بی‌پاسخ مانده‌اند، مثلا ما هنوز نمی‌دانیم که چند عراقی  به دلیل این  جنگ و بحران پس از آن کشته شدند.»

دویچه‌وله  نوشت: «بسیاری از منابع شمار کشته شدگان را از ۱۵۰ هزار نفر تا ۵۰۰ هزار تن  برآورد کرده‌اند. برخی تحقیقات معتبر هم نشان می‌دهند که شمار قربانیان بسیار بیشتر است. در اوایل سال ۲۰۰۶ یکی از نشریه‌های معتبر پزشکی اعلام کرد که ۶۵۰ هزار نفر بیش از آمار اعلام شده کشته شده‌اند. علاوه بر  اعمال خشونت مستقیم، مسئله بمباران زیرساخت‌ها و خرابی ساختارهای بهداشتی در این زمینه  هم اهمیت پیدا می‌کنند.

آنچه ما می‌دانیم این است که منطقی که بر اساس آن جنگ به راه افتاد، بر طبق دروغ بود. تصویر دیگری از جنگ عراق در حافظه ما شکل گرفته است که به این صورت است: «کالین پاول» وزیر خارجه وقت آمریکا در پنجم فوریه سال ۲۰۰۳ در شورای امنیت سازمان ملل متحد سخنرانی کرد، آنهم ۳ هفته پیش از اینکه جنگ آغاز شود. پاول ۷۶ دقیقه صحبت کرد تا جامعه جهانی را در زمینه لزوم جنگ متقاعد کند. اصل حرف او این بود که صدام تسلیحات کشتارجمعی بیولوژیک و شیمیایی در اختیار دارد. ضمن اینکه رژیم صدام از تروریسم جهانی پشتیبانی می‌کند و می‌خواهد تسلیحات هسته‌ای بسازد.»

پیشنهاد ویژه :   شمس آباد نیوز : یمن مانیتور تحلیل کرد سناریوی سعودی-غربی برای قطع کردن صالح از انصار الله در یمن

در ادامه این گزارش  آمده است که  ادعای پاول مبنی بر اقدام عراق برای ایجاد آزمایشگاه‌های سیار تسلیحات شیمیایی و بیولوژویکی به منظور فرار از نظارت ناظران تسلیحاتی سازمان ملل اوج سخنان وی بود. وی در سال ۲۰۰۵ این سخنرانی را لکه ننگی در دوران کاری خود توصیف کرد.

این شبکه خبری آلمانی اینطور ادامه داد: «یکی از کارکنان بخش امنیتی به نام «رای مک‌گاورن» است که به مدت ۲۷ سال برای سازمان سیا کار کرده و در این سازمان مقام‌های بالایی داشته است. در سال ۲۰۰۳ وی و برخی از همکارانش در این سازمان  و دیگر نهادهای امنیتی، سازمان کهنه سربازان امنیتی برای  عقلانیت (VIPS) را بنیان نهادند که به کار ارزیابی سیاست‌های آمریکا پرداخت. وی در این مورد به دویچه‌وله گفت که سرویس اطلاعاتی اشتباه نکردند بلکه مرتکب فریبکاری شدند و آنها این را می‌دانند. این در حالی است که بخشی از سخنرانی پاول بر مبنای اطلاعاتی بود که آلمانی ها در اختیار آنها قرار داده بودند.»

«در سال ۱۹۹۹، «رفیق احد الوان الجنابی» شیمیدان عراقی  به عنوان پناهجو به آلمان آمد. این در حالی بود که سرویس امنیت خارجی آلمان موسوم به BND درباره حضور وی اعلام خطر داده بود. آنها امیدوار بودند که اطلاعاتی درباره سلاح‌های کشتار جمعی صدام حسین به دست بیاورند. این فرد که اسم مستعار «کروبال» داشت متوجه شد که هر چه بیشتر اطلاعات در اختیار می‌گذارد، موقعیت بهتری به دست می‌آورد. به او گذرنامه  آلمانی و پول  و آپارتمان دادند.»

پیشنهاد ویژه :   شمس آباد نیوز : افزایش پیچیدگی اعتراضات کابل؛ از تعلیق مقامات امنیتی تا چنددستگی احزاب سیاسی

«این روند ادامه پیدا کرد تا زمانی که سرویس اطلاعاتی آلمان به رئیس سابق الجنابی رسید و این شخص دروغ‌های الجنابی را فاش کرد. سرویس اطلاعات آلمان با شرکای آمریکایی این مسایل را در میان گذاشت. با این وجود پس از حملات یازده سپتامبر  سال ۲۰۰۱ به این شخص علاقمند شدند. در این مورد «آگوست هانینگ» رئیس پیشین سرویس اطلاعاتی آلمان به روزنامه «دی‌ولت» در آگوست ۲۰۱۱ گفته بود که آمریکایی‌ها از آلمانی‌ها خواسته بودند تا تعهدی الزام‌آور  بدهند که حاکی از درست بودن بیانیه های کروبال در سال ۲۰۰۱ باشد. هانینگ از چنین اقدامی خودداری کرد و برای « جرج تنت» رئیس وقت سازمان سیا نوشت که سعی‌ها برای تایید این اطلاعات موفقیت‌آمیز نبوده‌اند و به این دلیل باید تایید نشده درنظر گرفته شوند.»

با وجود هشدارهای صریح درباره سخنان کروبال، حرف‌های وی به مرکز جنگ تبلیغاتی پاول تبدیل شد. ری مک‌گاورن به وضوح گفت: «آنها اهمیتی نمی‌دادند که آیا کروبال می‌داند که درباره چه چیزی صحبت می‌کند. آنها چیزی داشتند که می‌توانستند آن را ضبط کنند و در اختیار گرافیست‌های کاملا حرفه‌ای  خیال‌پرداز سازمان سیا قرار دهند و در مقابل تصاویری از آزمایشگاه‌های سیار که وجود نداشتند تحویل بگیرند. البته همین کار را هم کردند و کالین پاول هم در حین سخنرانی خود از آن استفاده کرد.»

پیشنهاد ویژه :   سیاسی : اختصاصی/ گزارش کمیسیون ویژه مجلس از اجرای سیاست‌های اصل ۴۴ بلاتکلیفی واگذاری استقلال و پرسپولیس/ رعایت نشدن سقف مجاز تملک سهام در ۱۴ بانک/ شاخص‌های اصلاح‌نشده ۹ سال پس از تصویب قانون

بریتانیا مشکوک بود اما به نتیجه‌ای نرسید

«بریتانیا به عنوان هم پیمان آمریکا خیلی زود وارد این ماجرا شد. در ماه می ۲۰۰۵  روزنامه ساندی‌تایمز در این مورد گزارشی منتشر کرد که تا پیش از آن یادداشتی به شدت محرمانه بود. موضوع آن، دیداری با «تونی بلر» نخست‌وزیر این کشور در ۲۳ جولای سال  ۲۰۰۲  درباره شرایط عراق بود، که «جک استراو» وزیر خارجه وقت، «جف هون» وزیر دفاع وقت، «لرد گلداسمیت»  دادستان کل و «ریچارد دیرلاو» رئیس سازمان اطلاعاتی MI6 هم در آن حضور داشتند.»

بعدها  دیرلاو از نشستی در واشنگتن صحبت کرد که پیش از این نشست با  حضور «جرج تنت» رئیس سیا برگزار شده بود. «جک استراو» گفته بود: «اقدام نظامی احتراز‌ناپذیر بود.بوش می‌خواست تا صدام را به وسیله اقدام نظامی از بین ببرد و تروریسم و تسلیحات کشتار جمعی هم بهانه‌های او بودند. اما اقدامات اطلاعاتی و حقایق در راستای سیاست قرار گرفتند.»

وی گفت که صدام همسایگان خود را تهدید نمی‌کرد و  مدعی شد که قدرت صدام در زمینه تسلیحات کشتار جمعی، کمتر از لیبی، کره‌شمالی و ایران بود. 

در پایان این گزارش آمده است: «گلداسمیت هم گفته است که تمایل وی برای تغییر رژیم، مبنای قانونی برای اقدام نظامی نداشت. با این حال هیچ یک از این موارد باعث نشد، تونی بلر از وارد شدن به جنگ در جهت  منافع مربوط به رابطه ویژه آمریکا و انگلیس خودداری کند.»

انتهای‌پیام/ق


عضویت در کانال تلگرامی بین‌الملل و سیاست خارجی پارس

این خبر را به اشتراک بگذارید :