به گزارش خبرنگار شمس آباد در بیشکک، در گذشته قزاق‌ها نوروز را «روز بزرگ مردم» عنوان می‌کردند و اعتقاد داشتند که چنانچه مراسم تجلیل از این روز با شکوه بیشتری برگزار شود، سال جدید پرفیض و برکت خواهد بود.

هرچند قزاق‌ها نوروز را قرن‌ها پیش تجلیل می‌کردند ولی در دوران سلطه شوروی برپایی آن ممنوع اعلام شد و طی بیش از نیم قرن ممنوعیت، به تدریج از لوح خاطر بخشی از مردم و به‌خصوص نسل جوان این کشور زدوده شد.

تنها در زمان مدیریت رهبر وقت شوروی «میخایل گورباچف» بود که در ردیف سایر اقوام قزاق‌ها نیز فرصت پرداختن به بازشناسی هویت فرهنگی خود را پیدا کردند.

با کسب استقلال قزاقستان، نوروز دارای جایگاه برجسته در این کشور شد بطوری که امروزه از مهمترین اعیاد رسمی شناخته شده در این کشور است.

با توجه به اهمیت جشن نوروز برای مردم این کشور چنانچه در روزهای نوروز در خانواده هر قزاقی فرزند به دنیا می‌آمد، اگر  پسر بود «نئوریز بیک» و یا چنانچه دختر بود «نئوریز» یا «نئوریزگل» نام‌گذاری می‌کردند.

پیشنهاد ویژه :   بین الملل : روزنامه لبنانی بررسی کرد کردستان عراق؛ از بازترسیم مرز تا انزوای «بارزانی»

حتی در فرهنگ قزاق‌ها ضمن نیایش حسن زن از عبارت «برف نوروزی» استفاده می‌کنند.

در گذشته قزاق‌ها روز نوروز را به عنوان «روز بزرگ مردم» عنوان می‌کردند و معتقد بودند که هرچه باشکوه‌تر تجلیل شود، سال جدید به همان میزان پربرکت‌تر خواهد شد.

بنابراین مردم این کشور به تهیه سفره نوروزی و پوشیدن لباس‌های جدید و قیمتی توجه زیادی داشتند.

بر اساس صحبت‌های قزاق‌های مسن، گذشتگان آنان باور داشتند که اگر قبل از ورود نوروز اقدام به پاک و باصفا کردن منازل شود و افراد توانمند از نظر مالی به تنگ‌دستان مدد کنند، افراد متخاصم یکدیگر را ببخشند و غیره، نظر لطف الهی نیز در آن سال بیش از گذشته شامل حال مردم خواهد شد.

قزاق‌ها با نیت فیض و برکت و بارندگی‌های سال جدید شب قبل از آمدن نوروز ظرف‌های خود را پر از شیر، ماست، گندم و آب چشمه می‌کردند.

رفتن به قبرستان‌ها و قرائت قرآن بر سر مزار اموات از جمله دیگر سنت‌های نوروزی قزاق‌ها بوده که هنوز هم ادامه دارد.

پیشنهاد ویژه :   بین الملل : انگیزه‌های جنبش فتح در ورود به آشتی ملی فلسطین - شمس آباد

در گذشته معمولا صبح روزی که نوروز فرا می‌رسید ۳ نفر که  آنان را «جارچی» می‌نامند، لباس رنگارنگ بر تن کرده و به کوچه‌‌ها رفته و مردم را به بزمگاه دعوت می‌کردند.

این ۳ نفر با پوشش قهرمان‌های اسطوره‌ای قزاق‌ها با نام‌های «الدر کاسه»، «ژرینشا» و «قراشاش» اکنون می‌شدند و مردم را برای حضور در بزم‌گاه دعوت می‌کردند.

جشن نوروز در هر منطقه‌ای با دعای محترم‌ترین افراد آغاز می‌شود که عمده آن‌ها شخصیت‌های روحانی هستند.

در کنار مسابقات اسب‌دوانی و  زور‌آزمایی جوانان بر روی اسب، همچنین برنامه‌های اجرا می‌شد که دارای ماهیت فرهنگی بود که در این راستا به مسابقات «بیت‌برک»، «چیستان»، «حماسه‌خوانی» و غیره می‌توان اشاره کرد.

قزاق‌ها به مناسبت نوروز نوشیدنی اختصاصی‌ دارند که حتی نام آن «نوروز کاژه» (نوشیدنی نوروزی) بوده و از هفت نوع دانه‌ آماده می‌شود و امروز نیز آماده کردن آن برای نوروز مرسوم است.

به این ترتیب جشن نوروز تمام روز ادامه یافته و آن روز با مسابقه ۲ نفر «آقین» (خوانندگان آثار منظوم شفاهی مردم) به پایان می‌رسد.

پیشنهاد ویژه :   بین الملل : عملیات در عفرین سوریه به پایان نزدیک می‌شود

همان طور که اشاره شد در دوران شوروی (سال ۱۹۲۶) نوروز به عنوان جشن بیگانه از سوی حزب کمونیست ممنوع اعلام شد و بعد از ۶۲ سال یعنی در سال ۱۹۸۸ دیگر‌بار به آغوش این سرزمین برگشت.

پس از کسب استقلال قزاقستان، رئیس جمهور این کشور در ۱۵ مارس سال ۱۹۹۱ ضمن صدور یک فرمان، نوروز را جشن ملی قزاقستان اعلام کرد.

از آن تاریخ به بعد نوروز همه‌ساله در سطح ملی و با ‌شکوه خاصی بزرگ داشته می‌شود.

در کنار نگه داشتن مهمترین سنت‌های نوروزی، امروز عناصر جدیدی نیز بر آن افزوده شده که در این رابطه به برنامه‌های نظیر درخت‌کاری، پاک‌سازی میدان‌ها و خیابان‌های شهر و مناطق اطراف، مسابقات ورزشی و سایر برنامه‌های فرهنگی می‌توان اشاره کرد.

امروز نوروز در قزاقستان تنها جشن مردم بومی نبوده بلکه نمایندگان همه اقوام و ادیان مقیم این کشور نیز آن‌ را بزرگ می‌دارند.

انتهای پیام/ح

این خبر را به اشتراک بگذارید :